Co znajdziesz w artykule?
Pięta Haglunda, nazywana też deformacją Haglunda, to uwypuklenie tylno-górnej części kości piętowej, w miejscu, gdzie o tkanki miękkie ociera się zapiętek buta i przebiega przyczep ścięgna Achillesa. Samo uwypuklenie nie zawsze daje objawy, ale gdy dochodzi do przeciążenia, tarcia i stanu zapalnego, pojawia się ból, pieczenie oraz wyraźny dyskomfort w okolicy pięty. Problem może nasilać się podczas chodzenia, biegania, wchodzenia po schodach czy noszenia sztywnego obuwia. Często towarzyszą mu obrzęk, zaczerwienienie, tkliwość przy dotyku, a czasem także bolesność po dłuższym odpoczynku lub rano, po wstaniu z łóżka. U części osób współwystępuje podrażnienie kaletki lub przeciążenie ścięgna Achillesa, dlatego objawy mogą być bardziej rozlane i utrudniać codzienną aktywność. W takich sytuacjach ćwiczenia na piętę haglunda mogą stanowić ważne wsparcie w terapii, zwłaszcza gdy pomagają poprawić ruchomość, zmniejszyć napięcie tkanek i lepiej rozłożyć obciążenia. Kluczowe jest jednak to, by praca z ruchem była dobrana indywidualnie do przyczyny dolegliwości, stopnia podrażnienia i ogólnej sprawności pacjenta, tak jak w nowoczesnej fizjoterapii opartej na dokładnej ocenie funkcjonalnej.
Przy tej dolegliwości dobrze dobrane ćwiczenia na piętę haglunda mogą zmniejszać napięcie tkanek wokół ścięgna Achillesa i poprawiać komfort chodzenia. Najczęściej pomocne są łagodne formy ruchu, które nie zwiększają ucisku w tylnej części pięty. W praktyce warto zwrócić uwagę na delikatne rozciąganie mięśni łydki, zwłaszcza brzuchatego i płaszczkowatego, ale bez agresywnego „dociągania” stopy. Równie istotna bywa spokojna mobilizacja stawu skokowego, poprawiająca zakres zgięcia grzbietowego i pracę całej kończyny podczas chodu.
Ulgę mogą przynosić także ćwiczenia poprawiające elastyczność tkanek miękkich oraz stopniowe wzmacnianie mięśni stopy i podudzia. Dobrze sprawdzają się proste aktywacje mięśni stabilizujących łuk stopy, kontrolowane wspięcia wykonywane w małym zakresie oraz ćwiczenia równoważne, jeśli nie prowokują bólu. W terapii często liczy się regularność i precyzja, a nie duże obciążenie. Ćwiczenia na piętę haglunda powinny być prowadzone ostrożnie, z obserwacją reakcji organizmu po wysiłku i bez nasilania stanu zapalnego. W gabinetach takich jak Fizjopraktyka w Warszawie plan terapii zwykle dobiera się indywidualnie, łącząc ruch z terapią manualną i pracą nad biomechaniką, dlatego przed rozpoczęciem ćwiczeń najlepiej skonsultować się ze specjalistą.
Choć ćwiczenia na piętę haglunda mogą wspierać zmniejszenie bólu i poprawę pracy stopy, nie zawsze samodzielne działania dają oczekiwany efekt. Jeśli dolegliwości utrzymują się dłużej niż kilka tygodni, ból nasila się podczas chodzenia, biegania lub noszenia pełnych butów, pojawia się obrzęk, tkliwość z tyłu pięty albo wyraźne ograniczenie codziennej aktywności, warto skorzystać z profesjonalnej pomocy. Konsultacja jest szczególnie ważna także wtedy, gdy objawy nawracają mimo odpoczynku, chłodzenia i modyfikacji obuwia, ponieważ przyczyną problemu może być nie tylko sama deformacja, ale też podrażnienie ścięgna Achillesa, kaletki lub zaburzenia biomechaniki chodu.
W takiej sytuacji potrzebna jest rzetelna diagnostyka i dobrze dobrana terapia. W Fizjopraktyce w Warszawie przy ul. Klaudyny 12 pacjent może liczyć na indywidualne podejście oraz wsparcie doświadczonego zespołu Agnieszki i Piotra Sawów. Gabinet oferuje terapię manualną, kinezyterapię i rehabilitację ruchową, dzięki czemu plan postępowania można dopasować do stopnia bólu, przeciążenia i możliwości pacjenta. To ważne, bo źle dobrane lub zbyt intensywne ćwiczenia na piętę haglunda mogą nasilać objawy zamiast pomagać. Specjalista bezpiecznie dobiera zakres ruchu, obciążenie i tempo powrotu do aktywności, a w razie potrzeby podpowiada też zmiany w codziennych nawykach. Wizytę można wygodnie zarezerwować online lub telefonicznie, co ułatwia szybkie rozpoczęcie terapii.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej kliknij tutaj: https://www.fizjopraktyka.waw.pl/